Contra-indicaties

Was de vergelijking van (het niet hebben van) een coronavaccinatiepasje anno 2021 met (het wel hebben van) een Jodenster in 1941 enkele weken terug nog potentieel provocerend, inmiddels is de werkelijkheid toch al weer wat verder opgeschoven in de richting van de uitsluitingssamenleving.

Want nu heeft de grote influencer van dat deel van het kijkerspubliek dat meent niet door influencers beïnvloed te kunnen worden, ook een cabaretesk pleidooi voor vaccinatiepasjes gegeven.

De uitzending van Lubach op zondag van 7 maart 2021 zal naar cabareteske maatstaven niet de beste uit de reeks zijn geweest. Arjan begon met een minuut of tien lollig doen over de kennelijk lopende verkiezingscampagne voor de verkiezingen die kennelijk in de derde week van maart in Nederland worden gehouden, inclusief een parodie op de voorlichtingsfilmpjes over de democratie die van een abominabel niveau zouden zijn, welke claim evenwel enkel geponeerd lijkt te zijn om een rechtvaardiging te geven voor de parodie waarvan het hoofdthema niet de democratie bleek te zijn maar het mogelijk in het hoofd van een vrouwelijk redactielid aangetroffen frustratiemotief of de in de breinen van mannelijke redactieleden die willen gaan switchen opgeduikelde lustdroom dat vaders het na de scheiding bij voorkeur met nog minderjarige vriendinnen aanleggen. Plus grapjes over dat Mark Rutte zijn rol als lijsttrekker en zijn rol als minister-president niet goed weet te scheiden, en de coronamaatregelen die hij tweewekelijks proclameert zelf niet begrijpt. Het lijkt me twijfelachtig dat het voor de televisiekijkers, zelfs de kijkers in de bubble van Arjan, na tien jaar Rutte nog nieuws is dat onze huidige minister-president een intellectueel leeghoofd is waarin ondanks die leegte te weinig ruimte is voor het titelblad van Atlas Shrugged , laat staan voor een serieuzer boek als The Wealth of Nations. Maar momenteel en de komende twee jaar hebben we Rutte als premier en bij gebrek aan betere onderwerpen, moet een televisieclown dan natuurlijk grapjes maken over Rutte…

[Zaterdag hebben we hier toevallig naar The Inspector General van Danny Kaye gekeken. Het viel niet mee een versie van die film te pakken te krijgen waarvan de kleuren niet van het scherm afvielen, en de versie die we hebben bekeken, was twee minuten korter dan het origineel, maar zelfs de scenes waarin de film afglijdt naar slapstick hebben qua timing en raffinement een hoger niveau dan de platte bagger die postmoderne televisieclowns als Lubach afscheiden.]

… maar dus goed, televisieclowns moeten tegenwoordig ook de rol van televisiedominee spelen, dus na tien of misschien wel vijftien minuten flauwiteiten, sneed Arjan het maatschappelijk beladen onderwerp van vaccinatiepasjes aan. Zijn herderlijke boodschap was dat ‘natuurlijk’ iedereen zelf moet uitmaken of die zich laat vaccineren tegen COVID-19, maar dat hij de bioscoopzaal toch liever niet deelt met iemand die is toegelaten zonder bij de ingang een vaccinatiepasje te hebben kunnen tonen.

Omdat binnen de redactie van LoZ toch enige spanning zal zijn gevoeld tussen een liberaal klinkend ‘iedereen moet zelf beslissen’ en het fascistoïde ‘iedereen die zelf een andere keuze heeft gemaakt dan het collectief moet kunnen worden geweerd’, zal een van die redactieleden – misschien dezelfde als het redactielid dat door haar partner is ingeruild voor een jongere vriendin of dezelfde als het redactielid dat op het punt staat zijn partner in te ruilen voor een jongere vriendin – hebben voorgesteld die spanning weg te nemen door de heilspreek van Arjan vooraf te laten gaan door een aantal clips waarin antivaxxinisten samenzweerderige of anderszins zweverige quatsch uit mochten braken.

Als een spreker weinig te vertellen hebt, is het inderdaad geen slecht idee die spreker te laten inleiden door een spreker die nog minder te vertellen heeft.

Niettegenstaande de dan toch bijna geslaagde opbouw naar een soort van climax bleek uit de preek van Arjan vooral dat hij net zo weinig begrijpt van vaccinaties als Rutte van de coronamaatregelen:

  • De tot dusver verzamelde data geven geen inzicht in de beschermingsduur van COVID-19-vaccinaties. Vooralsnog weet dus niemand wat de geldigheidsduur van een vaccinatiepasje zou moeten zijn.
  • De COVID-19-vaccinaties bieden geen 100%-bescherming. Indien de hele wereldbevolking gevaccineerd zou zijn met het AstraZeneca-vaccin EN de hele wereldbevolking blootgesteld zou zijn aan SARS-CoV zou ongeveer 40% van de wereldbevolking last hebben van milde tot ernstige COVID-verschijnselen of behoren tot de groep van asymptomatisch besmetten. Als de hele wereldbevolking minus Arjan gevaccineerd zou zijn met het AstraZeneca-vaccin, en de hele wereldbevolking minus Arjan blootgesteld zou zijn aan SARS-CoV, zou het zeer onverstandig van hem zijn enige bioscoopzaal te bezoeken.
  • Achter de vaccinatiehype waart het idee van de kudde-immuniteit rond. Met, in het kielzog, het feit dat vaccinaties vaak juist niet beschermend zijn voor mensen die er extra bevattelijk voor zijn. De ‘kudde’ moet zich dus en masse laten inenten om degenen bij wie het vaccin niet werkt, te beschermen. Mensen die door het vaccin effectief beschermd zijn, kunnen echter nog steeds drager zijn van het virus. Hoewel de Nederlandse bevolking volledig gevaccineerd heet te zijn tegen polio, kan 100% van de Nederlandse bevolking drager zijn van het poliovirus.
  • Het idee van kudde-immuniteit is een mythe. Ook al zouden alle Nederlanders zich laten overhalen door de vaccinatie-PR-campagnes, dan moet elke Nederlander ervan uitgaan dat de vaccinatiecampagnes in de meeste andere landen minder succesvol verlopen. Zelfs bij langjarige, niet-controversiële vaccinatieprogramma’s is de globale effectieve vaccinatiegraad nooit boven 25% uitgekomen. Indien vaccinatiepasjes zouden worden ingevoerd, zou het effect daarvan zijn dat de meeste exploitanten van bioscoopzalen alsnog failliet zouden gaan, zij het vast niet die in Nederland.
  • Bij de COVID-vaccinaties is een lijst van contra-indicaties opgesteld. Indien een persoon straks – als alle natte dromen van minister De Jonge zijn uitgekomen – geen vaccinatiepasje kan tonen, kan de oorzaak heel wel zijn dat op deze persoon een item uit deze lijst van toepassing was. Dit impliceert dat Arjan de bioscoopzaal liefst niet wil delen met mensen die ten tijde van de COVID-hype zwanger waren of eerder een borstoperatie hebben gehad.

Waarom Arjanneke, nadat-ie zelf zijn shotjes heeft gehaald, nog vies is van mensen zonder vaccinatiepasje, blijft natuurlijk ook raadselachtig.

Vaccinatiepasjes-fetisjisten moeten doen alsof een vaccinatiepasje elk risico uitsluit dat de drager van het pasje een drager van het virus is. Zonder die aanname kunnen ze het hebben van een vaccinatiepasje niet opheffen tot een teken van goed gedrag van het individu, tot een soort van morele, wel ja ethische, verplichting. Zouden ze een meer genuanceerd perspectief innemen, dan zouden ze tot de conclusie komen dat mensen die nooit bioscoopzalen bezoeken, het COVID-19-risico voor zichzelf en voor anderen effectiever aanpakken dan mensen die bioscoopzalen bezoeken met een vaccinatiepasje. Zoals iemand die zich nooit met een auto op de snelweg begeeft, het risico op ernstige ongevallen effectiever inperkt dan mensen die dagelijks de snelweg opgaan, maar zich dan wel keurig aan de snelheidsregels houden.

Risicoanalyse is een complexe discipline, ook voor wie ervoor heeft doorgeleerd. Het is niet iets waar televisieclowns als Arjan Lubach zich in moeten mengen…

Voor epidemiologen is een beschermingsgraad van 60% met een vaccinatiegraad van 70% voldoende nuttig , omdat epidemiologen zich niet bezighouden met het beschermen van individuele wereldburgers, maar op het terugbrengen van een ziekte in een totale populatie. De maatregelen die de Nederlandse overheid heeft genomen, moeten vanuit dit perspectief worden bezien. Het is niet de verantwoordelijkheid van de Nederlandse overheid om elke burger volledig te beschermen tegen elk risico. De Nederlandse overheid beschikt niet over de middelen daartoe, en het inzetten van bepaalde middelen die daarbij instrumenteel zouden kunnen zijn, druisen in tegen wat we in de regel ‘rechtstatelijke principes’ noemen. De maatschappelijke rechtvaardiging voor de coronamaatregelen is dat de COVID-19-pandemie het bestrijden van allerlei andere risico’s voor de volksgezondheid ernstig compliceert. Indien het aantal ziekenhuisopnames zodanig is teruggebracht dat andere zorg niet significant belemmerd wordt, is het werk dat de overheid moet doen gedaan. Als vaccinatieprogramma’s daartoe instrumenteel zijn, dan moet de overheid vooral niet nalaten burgers in de richting van vaccinatie te ‘nudgen‘ met PR-campagnes, al dan niet met overdrijving, onderdrijving of andere ‘little white lies‘.

Televisieclowns dragen hierin geen verantwoordelijkheid.