Anti-anti-vaxxinisme en anti-semitisme

Bij de universiteit Leiden heeft men vastgesteld dat in de club waarvan de leden van Paul Cliteur promotiebullen uitgereikt krijgen, toch geen sprake is van antisemitisme.

Hoewel de commissie Corstens vast bol heeft gestaan van rechtsgeleerdheid, zal taalkundigheid dunner gezaaid zijn geweest. In de volksmond staat ‘antisemitisme’ gelijk aan ‘jodenhaat’ en discriminatie jegens joden, taalkundig staat het voor ‘haat jegens semitische volken’. Als de commissie Corstens een taalkundige in het midden had gehad, was het onderzoek snel klaar geweest. Tot de semitische volken behoren ook Arabische volken. Dat de promovendiclub van Cliteur – en Cliteur zelf – ‘iets’ tegen Arabische volken hebben, behoeft nauwelijks betoog. Het westers ideologisch-chauvinisme, dat insisteert dat de Verlichting van Hume en Kant de enige verlichting is die de mensheid tot inzichten heeft gebracht, druipt er vanaf.

David Hume en Immanuel Kant zouden er niets van moeten hebben, van die westerse intellectuele eigendunk. Kant – die nog steeds de reputatie heeft van een strak-gelovige autist – nam duizenden pagina’s de tijd om de lezer te brengen tot inzichten die hij als Christelijke gelovige vanzelfsprekend had aanvaard. Daarmee bevestigde hij Hume’s paradox: wie nadenkt, raakt al zijn geloven kwijt, maar zodra je ophoudt met nadenken, komen de meeste geloven gelukkig weer terug.

De vaststelling dat Cliteur en Thierry B. antisemitisten zijn, levert helaas geen catharsis op die intellectuele zelfverheffing rechtvaardigt. Je kunt de pseudo-intellectueel en boreaal-dichte B. te kakken zetten met een liedje over zijn flutsmoesjes. Maar dat is zoiets als de grapjes die Stephen Colbert en John Oliver en zo de afgelopen vijf jaar over Donald Trump gemaakt hebben. Je probeert de ‘bubble’ van mensen die het toch al met je eens zijn, zo star mogelijk te maken om onderling zoveel als mogelijk lol te kunnen hebben zonder jezelf te confronteren met het feit dat jouw ‘bubble’ uiteindelijk alleen gelijk heeft, als die gelijk krijgt, door een staatsgreep of een verkiezing-Western style. Iemand een antisemiet noemen, is uiting van arrogantie en een poging tot uitsluiting: “Ik ben beter dan jij, en ik hoef dus helemaal niet meer met jou in discussie te gaan.” Dat in discussie gaan, gebeurt dan ook zelden nog.

Ik heb bijna zestig jaar kijkervaring, maar ik heb nog nooit een Kamerdebat gezien waarbij een woordvoerder die een andere mening was toegedaan dan een andere woordvoerder, tijdens dat debat zei: “He, zo had ik er nog niet tegenaan gekeken!” Dat ik toch naar die democratische rituelen ben blijven kijken, zal komen door dezelfde factor als die waardoor ik vroeger naar westerns keek en lang na de puberteit de DVD’s van Columbo inmiddels vier keer heb afgekeken: het is fijn om naar iets te kijken waarvan je van tevoren weet hoe het afloopt.

Aristoteles dacht dat redelijkheid het essentiële kenmerk van de mens was. Ik ben niet redelijk genoeg om dat definitief te ondergraven. Als ik mijn ondergraafpogingen opgeef, heb ik het gevoel dat mensen dieren zijn die zich hebben aangeleerd het rudimentaire verlangen naar knusheid onder miljoenen woorden te begraven.

Hoe dan ook, wie een antisemiet is, en wie ook nog de neiging heeft tot complotdenken, en wie die neigingen dan ook nog cultiveert in de hoop ooit als minister-president de dichter des vaderlands uit te kunnen gaan hangen, kan doorheen narcistische eigengereidheden het soms nog wel bij het rechte eind hebben.

  • De avondklok is geen redelijk middel tegen de COVID-19-pandemie. De scholen dichthouden, is redelijker. Gegeven de data die tot dusver verzameld zijn, is het enige daadwerkelijk effectieve middel tegen de pandemie dat iedereen een week of vier thuisblijft. Alle andere ideetjes zijn schaamlapjes voor het menselijk onvermogen tot consistent redeneren.
  • De avondklok-maatregel is staatsrechtelijk dubieuzer dan de capriolen van Seyss-Inquart, want in de Tweede Wereldoorlog was er sprake van een noodsituatie. Het is trouwens jammer dat die rechter die de grenzen van de trias politica overschreed door de avondklok buiten werking te plaatsen, niet de nog stoutere schoenen heeft aangetrokken door het kabinet onder bewind te stellen. Het kabinet is demissionair en mag volgens het staatsrecht geen controversiële beslissingen nemen. Het is evident dat de enige reden waarom het kabinet voor die noodmaatregel-route heeft gekozen, is dat, indien het kabinet aan het parlement had gevraagd om aan te geven welke zaken controversieel zijn, de coalitiegenoten die voor de avondklok zouden willen stemmen, de avondklok tot een controversieel onderwerp hadden moeten bestempelen. Dat was een lepe truc, maar een rechter kan dat ook wel aanmerken als een symptoom van ontoerekeningsvatbaarheid.
  • Iedereen vaccineren tegen SARS-2 is maatschappelijk onzinnig en medisch imbeciel. De hele wereldbevolking inenten tegen SARS-2 en dat jaarlijks moeten herhalen, vereist een jaarlijkse investering van 600 miljard dollar; omdat de kans dat het mondiale vaccinatiepercentage boven 30% uitkomt nagenoeg nihil, zouden veel ‘lockdown’-maatregelen ook na de vaccinatiecampagnes gehandhaafd moeten blijven; in tegenstelling tot bij cohortvaccinatiecampagnes tegen polio en mazelen, laat zich bij SARS-2 een risicogroep onderscheiden van de niet-risicogroep, en zou volgens ‘Verlichte’ redelijkheid waar we in het Westen zo trots op zijn de vaccinatiecampagne bij SARS-2 zich kunnen en moeten richten op de risicogroepen.

Een probleem is dat dit soort triviale feiten zich nauwelijks nog in stelling laten brengen als ook pseudo-intellectuelen als Thierry B. ermee aan zijn komen zetten.

En, zoals Theo Schetter ervaarde na zijn eerste optreden bij Blckbx, je moet in een pleidooi tot redelijkheid rond vaccineren zeker niet verwijzen naar Andrew Wakefield, want dan sluit je jezelf op in het kamp van de anti-vaxxinisten. Dat staat gelijk aan een zelfverkozen verbanning uit de ‘community of discourse’. Enkel laten blijken dat je een keer hebt geluisterd naar een meneer die heeft verwezen naar Andrew Wakefield, kan je ook al op een blokkade komen te staan door Twitter, YouTube en al die andere kanalen waarlangs ‘mad men’ ons trachten te verleiden zaken aan te schaffen die we niet nodig hebben.

Je bent enkel veilig als je jezelf bij eerdere gelegenheden zozeer hebt verheven dat je tegenover Pyrrho op een pilaar bent gaan zitten en je narcistische bevrediging hebt gevonden in sceptisch-stoïcijnse meditaties.

Veel geluiden uit wat we dan het ‘kamp’ van de ‘anti-vaxxinisten’ zullen moeten noemen, zijn vast onzinnig. Wat er niet onzinnig aan is, is waarschijnlijk nutteloos. Als iets een feit is, dan verandert het proclameren van dat feit niets aan dat feit. Stel dat we in het westen allemaal autistisch zijn geworden omdat we in onze jeugd zijn ingeënt. Dan moeten we leren leven met het feit dat we allemaal autisten zijn. Next!

Als mensen niet in staat zijn hun gedachten en ideeën redelijk te ordenen – en dat schijnen we van nature niet te kunnen – dan moet je de golf van onredelijkheid en waanzin die het SARS-2- virus op gang heeft gebracht, misschien maar laten uitrollen. Over een paar miljard jaar zal het universum van de mensheid verlost zijn, en met een beetje klimaatmazzel zullen de andere dieren op de aardbol al eerder bevrijd.

Ergerlijk – emotie – is dat degenen waarvan de rede is gaan dwalen, in deze golf worden aangemoedigd wazige, inconsistente en onjuiste ideeën te gaan extrapoleren naar wazige en inconsistente morele dogma’s. Zonder ‘Verlichting’ leidt dat tot een maatschappij waarin mensen ‘ik ben negatief’-getest en ‘ik ben gevaccineerd’-emblemen moeten gaan dragen.

Tja, en dan is ant-antivaxxinisme dus toch een soort antisemitisme geworden…